Through the Veils – Première – Mahdokht Mojiri

Voorstellingen

Het Huisje van NOORD | Ametisthorst 9J | 2592 HD Den Haag

Prijs € 12,00 | Ooievaarspas € 7,50 | studenten € 5,00

Mahdokht Mojiri is maker bij Podium NOORD. Met een achtergrond als Iraanse muzikant en klassiek zangeres begint zij nu aan een nieuw hoofdstuk in haar artistieke carrière als maker.  Het hele jaar ontwikkelde ze bij Podium NOORD een nieuwe voorstelling ‘Through the Veils’. In mei lichtte ze al een tipje van de sluier op en nu is het zover: première!

Ah, In this verse I sighed you

In this verse, I grafted you to the

درخت و آب و آتش

Through the Veils is een muziektheater performance voor stem, cello, piano, percussie en elektronica. Een vrouw staat tussen twee liefdes en twee werelden: de oude en de nieuwe. Eén liefde draagt het gewicht van de wereld waarin zij geboren is. Hoewel die wereld misschien al lang verdwenen is, brandt haar vuur nog steeds in haar voort, naamloos, hardnekkig en onmogelijk om volledig achter zich te laten. Terwijl zij deze liefdes onder ogen ziet, begint zij aan een langere en moeilijkere reis: de reis terug naar zichzelf. Langzaam laat zij los wat niet langer bestaat en richt zij zich op het heden, op wat zij verlangt, wat zij kiest en wat zij nodig heeft om zichzelf te kunnen zijn. Eén voor één trekt zij de sluiers af die zij heeft geleerd te dragen. Er is ook een radio die eindeloos door frequenties zoekt, op zoek naar iets wat ooit was: een stem van geliefden, een herinnering, een verloren wereld. De voorstelling put uit de poëzie van Forough Farrokhzad en fragmenten van Ahmad Shamlou, naast originele teksten in het Farsi en Engels, waaronder teksten van Mahdokht Mojiri. Een sluier is wat je leert te dragen wanneer overleven dat van je vraagt. En dit is geen liefdesverhaal. Het is de langere, moeilijkere weg terug naar jezelf.

Because Maybe Life Is…?

Through the Veils is a music theatre performance for voice, cello, piano, percussion, and electronics. A woman stands between two loves and two worlds: the old and the new. One love carries the weight of the world into which she was born. Although that world may have long since disappeared, its fire still burns within her, nameless, persistent, and impossible to leave entirely behind. As she confronts these loves, she begins a longer and more difficult journey: the journey back to herself. Slowly, she releases what no longer exists and turns towards the present, to what she desires, what she chooses, and what she needs for being herself. & One by one, she peels away the veils she has learned to wear. There is also a radio, endlessly searching through frequencies, looking for something that once was, a voice of beloved ones, a memory, a lost world. The performance draws on the poetry of Forough Farrokhzad and fragments by Ahmad Shamlou, alongside original texts in Farsi and English, including writings by Mahdokht Mojiri. A veil is what you learn to wear when survival demands it. And this is not a love story. It is the longer, harder road back to yourself. Because Maybe Life Is…?

Met dank aan het Makersteam

Mahdokht Mojiri: Maker & Vocalist
Matiss Leo Meckl: Percussie
Antek Cholewiński: Cello
Jasper de Bock: Piano
Akiko Mik: Compositie
Arthur Buchholz: Oorspronkelijke regie en enscenering
Libretto Forough Farrokhzad, Ahmad Shamlou & Mahdokht Mojiri